[To początek – patrz trochę szerzej]

To droga, którą ułożyły dzieci na jednym z ostatnich warsztatów.
To droga, którą wiele młodych osób pokonuje codziennie do szkoły.
To droga, którą wiele młodych osób, zgubi.

Strach i lęk są dzisiaj wyjątkowo zaopiekowanymi emocjami — a przynajmniej, tak może się wydawać.

Podczas programów dramowych dla rodziców, pedagogów, psychologów, trenerów — tworzymy i przechodzimy podobne drogi.

Które bardzo często prowadzą do pytań, kiedy ja ostatnio:
➡️ pytałam go, o czym marzy?
➡️ rozmawiałam z nim, co sprawia mu trudność?
➡️ zapytałem go, co myśli o…?
➡️ dałem mu prawo do błędu?
➡️ powiedziałam, nie wiem?
➡️ pozwoliłam się bać, płakać?
➡️ rozmawialiśmy, o czym marzę?
➡️ powiedziałem, co jest dla mnie ważne?
➡️ byliśmy naprawdę siebie ciekawi?
➡️ powiedziałam, że zawsze możesz na mnie liczyć.
➡️ pokazałem, że zawsze będę trzymał jej stronę.
➡️ itd.

Samotność dzieci, słabsze kompetencje i umiejętności społeczne. Jedna wielka niewiadoma.
To dzisiejsza codzienność.
Życzę wszystkim rodzicom i osobom pracującym z dziećmi i młodzieżą — sił i zdrowia.DRAMY RADĘ