Techniki dramowe: Karty ról

„Zagraj siebie samego takim, jakim nigdy nie byłeś, tak byś zaczął być takim, jakim mógłbyś być. Bądź swoją własną inspiracją, swym własnym autorem, swym własnym aktorem, swym własnym terapeutą i wreszcie swym własnym Stwórcą.” J.L. Moreno

Zastanawiałem się nad tym która technika jest bezpieczniejsza, (swoją drogą o bezpieczeństwie w dramie powinienem napisać oddzielny post)
i przyznam, że nie wiem.
Na pewno na stymulatorach i kartach ról można pracować dramaterapeutycznie czy psychodramatycznie – czyli bardzo głęboko.
Można też pracować na lekcjach, szkoleniach, warsztatach, treningach, coachingach.

Można, ale jak?

Zacznę od początku: Czym są karty ról?

Karta ról to opis postaci którą tworzysz, by wcieliły się w nią osoby z którymi pracujesz. Celem tego działania jest umożliwienie doświadczenia i refleksji, nad konkretną rolą, stąd też karty ról, bardzo często stosuje na warsztatach
z asertywności, komunikacji, pewności siebie, rozwiązywania konfliktów, profilaktyki zachowań ryzykownych, etc.
Bardzo ważnym elementem w kartach ról jest „płaszcz roli”

Po co „płaszcz roli”

Powodów jest wiele, wśród tych najważniejszych mógłbym wymienić:
– Uciszenie wewnętrznego krytyka, szepczącego „robisz to niewystarczająco dobrze”.
– Zniesienie wewnętrznej cenzury, ułatwia to poradzenie sobie ze swoim lękiem, „czy ja mogę/ czy mi wypada..?”
– Świadomość, tego, że „tylko” się odgrywa, a skoro tak, to przecież nie jestem sobą i mogę pozwolić sobie na eksperymentowanie.
Często z różnych względów trudno eksperymentować, prowadzimy wewnętrzny monolog:
„dlaczego tego nie zrobiłam..”, „dlaczego tego nie powiedziałem..”
„przecież mogłam..”, „ta sytuacja potoczyła by się inaczej gdym tylko..”

Chcesz spróbować co by się stało gdyby..?
– proszę to Twój płaszcz roli.

Pracując z osobami, mającymi trudność w wyznaczaniu i trzymaniu granic,
zachęcam je do tego, żeby spróbowały przynajmniej w roli,
nie być „miłe”, „ciepłe”, „dobre”, „uległe”, „bierne”.
Pokazuje tym samym, tak można – świat się nie skończył.

Karty ról mogą zawierać opis zachowań, myśli, uczuć, motywacji,
kontekstów, uwikłań towarzyszących danej postaci.

Opisy mogą być bardziej lub mniej rozbudowane.
W mojej najkrótszej karcie roli, napisałem:
„jesteś nauczycielem który skończył studia z wyróżnieniem i właśnie zaczyna pracę”

Najdłuższe karty ról zajmowały prawie stronę.

O pisaniu plusach i minusach związanych z długością kart ról,
dowiecie się w następnym poście, czyli już w czwartek.
Zapraszam serdecznie,
Michał Maciejak – Trener Dramy