Pozwól sobie

Nie wiem jak Ciebie, ale mnie nie uczono w szkole, jak poznać i kontrolować emocje, skutkowało to brakiem umiejętności radzenia sobie ze złością, gniewem, smutkiem, cierpieniem i innymi uczuciami co do których nie miałem instrukcji obsługi.

Podczas warsztatów, wszyscy niemalże jednogłośnie deklarują, że ważne w życiu jest własne zdanie, pewność siebie, poczucie sprawstwa, asertywność, umiejętność wyrażania emocji i inne mądre słowa.

Zajmijmy się własnym zdaniem – z perspektywy Dziecka.

W rolach głównych R(odzic), (D)ziecko K(toś) i Babcia/Dziadek/Wujek/Ciocia/Smutek/Złość/Głód/Zimno

Akt I

R: Idź daj Babci/Dziadkowi/Wujkowi/Cioci buzi, no idź.
D: Nieeeee chcę..
R: Idź, idź!
D: Nieee chcę..
R: No idź, bo będzie mu smutno!

(Komunikat „Idź daj” to komunikat mówiący, że ich smutek jest ważniejszy niż to, że nie chcesz, c.d.n.)

Akt II

R: Zjedz obiadek, taki pyszny jest..
D: Nieeeeee chcę..
R: To zjedz, chociaż mięsko i ziemniaczki.
D: Nieeeeee chcę.
R: Zjedz, bo będziesz głodny!
D: Nie chce mi sie jeść.
R: To zjedz samo mięsko, tylko..

(Komunikat „Zjedz, bo..” to komunikat mówiący, że ja wiem, lepiej czy jesteś głodny czy nie, c.d.n.)

Akt III

R: Załóż kurtkę.
D: Nieeeeee..
R: Załóż kurtkę bo zmarźniesz.
D: Nieeeeee, jest ciepło.
R: Załóż, bo zmarźniesz i zachorujesz!
D: Nieeeeee, nooo jest ciepło!
R: Zakładaj!
D: No ale, mi jest ciepło!
R: Jeszcze mi podziękujesz!

(Komunikat „Załóż (..) bo jest” to komunikat mówiący, że ja wiem, lepiej co czujesz, nie musisz ufać sobie, ja wiem lepiej czy czujesz chłód czy ciepło)

Akt IV 12 lat później.

K: Chcesz się napić?
D: Nieeee..
K: No masz!
D: Nieeeeee chcę.
K: No, czemu, masz napij się, będzie fajnie.
D: Nieeeeee mogę.
K: Nikt się nie dowie, masz pij.
D: No ale.. Dobra daj.

<kurtyna>

Można inaczej.
W Akcie I – nie przerzucać odpowiedzialności za uczucia innych osób.
W Akcie II – pozwolić doświadczyć głodu, zdrowy organizm wytrzyma do 40 dni bez jedzenia, więc jak ktoś nie zje obiadu, raczej nie umrze z głodu.
W Akcie III – pozwolić doświadczyć chłodu – dać wybór.

a w Akcie IV spodziewać się własnej decyzji.

Okres dojrzewania to najlepszy czas do popełniania błędów oraz do tego, żeby rozwijać inteligencję emocjonalną.

Michał Maciejak – Trener Dramy