7 Uczuć

W czwartek pod koniec warsztatu dla nauczycieli, jedna z osób uczestniczących, zapytała czy widziałem film 7 Uczuć, bo jest tam dokładnie to o czym mówię.

Film widziałem dzień później, jednak nie musiałem go widzieć żeby móc powiedzieć, że wielu dorosłych gdy byłem dzieckiem, nas wtedy zawiodło.

Jako dorosły też zawiodłem wiele młodszych osób, na szczęście narzędzie którym pracuję, daje mi szansę, żeby się przed tym uchronić.

[jak?]

Drama uczy jak być ciekawym, jak zadawać pytania, szukać właściwych odpowiedzi i jeszcze bardziej właściwych pytań.
Jak nie sprzedawać prawd objawionych, jak mówić, nie wiem/dowiem się/sprawdzę.

Każdy z nas jest ekspertem od swojego życia, każdy ma prawo do błędów.
KAŻDY.
Jak pisał S. Staszewski:
„..z tylu różnych dróg przez życie, każdy ma prawo wybrać źle.”

Pamiętasz dorosłego, który powtarzał Ci, że jesteś głupi/a, nic w życiu nie osiągniesz, krzyczącego i takiego który wyładowywał na tobie swoje frustracje?
To pewnie pamiętasz i takie osoby które bardzo dużo rozmawiały, tłumaczyły, poszerzały twoje horyzonty..

Nie będę pisał których dorosłych jest więcej, bo nie wiem.

Wiem, że zarówno rodzice jak i nauczyciele mogą podkopac wiarę w siebie tak, że kończy się na fotelu u terapeuty/tki, albo na wzięciu skakanki z domu..

Ten post otwiera cykl artykułów, które zostawiają/odstawiają teorie i techniki dramowe i przechodzą z obszaru teoretycznego do praktycznego.

W przyszłym tygodniu, zmierzymy się z emocjami.

Póki co, chcę zostawić Cię dzisiaj z myślą o sobie ze szkolnych lat – wiesz, że dzięki tej Osobie którą byłeś/aś, stałeś/aś się tą Osobą, która czyta ten wpis?

Dziękuję.

Masz zadanie na dziś:
Bądź dla siebie dobry/a i chociaż dziś nie rób sobie problemów.

Michał Maciejak – Trener Dramy